நேயமுகில்

Thursday, September 24, 2009

பனி இரவின் ரகசியம்

விடியும் வரையிலா

விழித்திருக்கும் வரையிலா

குளிரில் நடுங்கும்

ஓடை நிலா

Wednesday, August 05, 2009

தூஉம்...

இன்றும் நாம்

உணவாய் அருந்தினோம்

என்றோ பெய்த மழையைத்தான்.

Thursday, June 11, 2009

சொல்லாமல் சொன்னது

வார்த்தைகள் எல்லாம்
வெறும் ஒலிக்குறிப்பாக...
பரிமாறிக்கொண்ட
மௌனங்களின் இறுதியில்
உடைபட்டது நிசப்தம்
ஒரு கண்ணீர்த் துளியில்.

Friday, May 29, 2009

தேவ தருணங்களைப்
பதிவு செய்ய முயலாதே
தோற்றுப்போவாய் என
எச்சரித்திருந்தாள்
வாகனத்தின் பின் சாளரம் வழியே,
சிறகுகளை மறைத்து
சிறு விரல்களை அசைத்து
எனை அழைத்து அருள்செய்த
என் குட்டி தேவதை.

(C) karthikaneya@gmail.com

Tuesday, May 19, 2009

ஆரஞ்சுப் புன்னகை

ஆரஞ்சு நிலவாக ஒளிர்ந்த

அந்திச் சூரியன்

அலுவல் நேரம் தாண்டியும்

அகலாமல் நின்றது மேற்கில் -

ரசிக்கப்படாத ஏக்கத்தில்.

அனிச்சையாய் நகரும் கூட்டத்தில்

பரபரப்பான கடைவீதியின்

சாலையைக் கடக்கையில்

தற்செயலாய்

திரும்பிப் பார்த்து

திகைத்து நின்றபோது

ஸ்தம்பித்தது போக்குவரத்து.

புன்னகைத்தவாறே

கீழிறங்கத் தொடங்கியது

சூரியன்.

நண்பர்கள் பரிசளித்த தோழிகள்

'கோபிக்கிறாள் என் மனைவி

குறுஞ்செய்தி அனுப்பாதே'

என்றொரு நண்பன்

கூறிய பின்னர்,

தன் கணவன் எனை அழைக்கும்

செல்லப் பெயர் சொல்லி

அழைத்துப் பேசினாள்

இன்னொரு நண்பனின் மனைவி.

கொடுத்து வைத்த - என்

தோழர்களுக்கு வாய்த்திருக்கிறது

அத்தனை சீக்கிரம் சலித்துப் போகாத

குடும்ப வாழ்க்கையோடு

கணவன் என்னும் கதாபாத்திரம்.

Monday, May 11, 2009

சந்தேகத்துக்குரிய 'உயிர்த்தோழி'

ஒரு கார்காலத்தின் முதல்நாளில்
மழையின் வண்ணம் குறித்து
விவாதிக்கத் தொடங்கினோம்.

இளந்தூறலாகத் தொடங்கிய மழை
வானவில் எழும் முன்
கரைந்துபோனது.

அடுத்தடுத்த நாட்களிலும்
காணக்கிடைத்த
மழைக்கான சாத்தியக்கூறுகளை
மறுத்த நீ
இடியையும் மின்னலையும்
என்னிடம் அனுப்பிவைத்தாய்.

நிலை மீளும் முன் - ஒரு
வானவில்லையும்
வரைந்து பரிசளித்தாய்.

நம் முதல் நாள் உரையாடலில் - நீ
உயிர்த் தோழி என்றுரைத்த சொற்கள்
இப்போது - மெல்ல
நிறம் மாறிக் கொண்டிருக்கின்றன.

Wednesday, April 29, 2009

தீராத் தேடல்

ஒரு முகம் தேடி
ஓயாமல் அலைகிறது
கோடைகள் தோறும் வெயில்.

இன்றும் கூட - ஒரு
தென்னங்கீற்றின்
முன் தின மழைத் துளியில்
தொடங்கிய பயணத்தில்
முன்பகலில் இளைப்பாறிக்கொண்டிருந்தது
மூங்கில் இலை நுனியில் - பின்
மெல்ல உருகத் தொடங்கியது - ஒரு
குயிலின் கானம்.

குரலின் முகம் தேடி
தகித்து எரித்து
அலைந்து களைத்து
உறங்கத் தொடங்கிய வெயிலின்
உறங்கா கேள்வி:
'அத்துவானக் காட்டில்
யாருக்கிந்த தாலாட்டு?'

கோடைகள் முடிந்தாலும் - இந்தக்
குயில்களுக்கு ஓய்வில்லை
நீ அறியாயோ வெண்வெயிலே!

(C) karthikaneya@gmail.com

Saturday, April 25, 2009

மிச்சமிருக்கும் பரஸ்பரமல்லாத ஒன்று

புறக்கணிப்புகளின் காயங்களைப்

புன்னகையின் பின்னால்

ஒளித்துக் கொண்டேன்.

கண்ணீர்த் துளிகளுக்குத்தான்

தேடிக் கொண்டிருந்தேன்

ஓர் இடம் - பின்

தீர்மானித்துக் கொண்டேன்

எதிர்ப்படும் ஒரு மழை நாளில்

தடயங்களின்றித்

தொலைத்துவிட வேண்டுமென்று.

பின்னொரு நாள் வந்தது

அந்த மழை நாள்

உன்னை எதிர்நோக்கியிருந்த

மழை நாட்கள்

இத்தனை கடுமையில்லை என

துக்கித்தவாறு.

திரட்டிச் சென்ற

கண்ணீர்த் துளிகளைக்

கரைத்த மழையில்

நனைந்தோ நனையாமலோ

வீடு திரும்பி

தலை துவட்டிக் கொண்டேன்.

தும்மல் எழுந்தது

என்னை நினைத்திருக்க

வாய்ப்பேயில்லாத

உன்னை

நினைவூட்டியவாறு.

முள்ளின் மனம்

வேடிக்கையான
விளையாட்டுப் பொருளானது
என் கைக்கடிகாரம்
குழந்தைக்கு.

காதருகே வைத்துக் கேட்டும்
கையில் கட்டிப் பார்த்தும்
கொஞ்சிப் பேசியவாறும்
முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டும்
நட்பாகிவிட்டது கடிகாரத்தோடு.

வருத்தப்படாதவாறுதான் - அதைத்
திருப்பி வாங்கிக்
கட்டிக்கொண்டு வந்தேன்.

வருத்தமில்லையென்று
யார் சொன்னது என்றது
ஓடாமல் நின்ற கடிகார முள்.

பின்
ஓடத் துவங்கியது
எனது எந்த சமாதானத்துக்கும்
செவி கொடாமல்
வட்டப் பாதையினின்று குதித்து
குழந்தையின் வீடு நோக்கி.

(C) karthikaneya@gmail.com

Thursday, April 09, 2009

வேரின் வெளி

ஒரு தொட்டிச் செடியின் வேராக

உன்னுள் சிறைப்படுவேன் - நீயோ

உன் ஆகாய வெளியாக
உணர்கின்றாய் என்னை.

Monday, April 06, 2009

இரவைத் தின்ற வார்த்தைகள்

இரவு ரயில் பயணமொன்றில்

பேச்சினிலே பேரார்வமென்று

அந்நிய மொழியில் அறிமுகமானான்

எதிர் இருக்கை சிநேகிதன்.

'டாவின்சி கோட்

இந்திய இலக்கியங்கள்

இரவு உணவு

சென்னை ஆட்டோக்கள்

தமிழகத் தந்தை

ஜெர்மன் தாய்

இங்கிலாந்து கல்வி'

இன்னும் ஏதேதோ

ஆல்கஹால் மணம் - என்

விழிகளில் பரவப் பேசிவிட்டு

உயர பெர்த்தில் படுத்துக்கொண்டான்.

உறக்கத்தின் ஊடே - ஏதோ

உணர்வு தீண்ட

திடுக்கிட்டு விழித்தேன்.

ஒருக்களித்துப் படுத்து

உற்றுப் பார்த்திருந்தவன்

விழிகளில் சந்தித்து

'டோன்ட் வொர்ரி' - என

வழிய விட்ட வார்த்தைகள்

உறிஞ்சிக் கொண்டிருந்த

மிச்ச இரவில்

என்னோடு விழித்திருந்தன - என்

போர்வையின் பொம்மைகளும்.

நானும் அழகாய்த்தான் இருந்திருப்பேன்

பத்திரப்படுத்தி வைத்த - என்

பழைய உடைகளை அணிந்தது

புதிய வரவான குழந்தை.

தொட்டிலில் கிடந்த என்னை

எட்டி நின்று நான்

பார்ப்பது போலிருந்தது.

கல்யாணத் தெரு

அணில்கள் விளையாடும்
ஆகாவழி மரம் ஒன்றும்
வண்ணத்துப்பூச்சிகள் வட்டமிடும்
அரளிச் செடி ஒன்றும்
அருகருகே வளர்ந்தன
புதிதாய் வந்த தெருவில்.
ஆச்சரியப்படும் வேகத்தில்
அரளிச் செடி வளர்ந்து
அந்த மரத்தின் கையை
எட்டிப்பிடித்த நாளில்தான்
எரியத் துவங்கியது தெருவிளக்கு.
கல்யாணத் தெரு போல்
களைகட்டி விட்டது இப்போது
மஞ்சள் வெளிச்சத்தில்
நனையும் தெரு.

(C) karthikaneya@gmail.com

குற்றவாளியின் சாயல்

உன் சிநேகம் கிடைத்தது

நான் எதிர்பாரா வேகத்தில்.

ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்குமளவு

இருந்தது உன் நேசம்.

எல்லாவற்றுக்கும் காரணம்

என் பெயரில் இருந்த

உன் காதலனின் சாயல்.

பின்னொரு நாள்

என் தோள்களில் சிந்திய

கண்ணீர்த் துளிகளால்

உன் காதலின் பிரிவைக் கூறினாய்.

அன்றிலிருந்து

உன் நேர்ப்பார்வை அஞ்சி

விலகிச் செல்கிறேன்.

தடயங்கள் ஏதுமற்ற காதலுக்கு

மௌன சாட்சியாக மாறியபின்

இப்போதெல்லாம் - யாரிடம்

என் பெயர் கூறும்போதும்

தொனிக்கிறது - ஒரு

குற்றவாளியின் சாயல்.

ஏதோ ஒரு பொழுது...

மழைத்துளி போல் சீராக

மரங்களின் இலைகள் சிந்த

கதவிடுக்கில் வழிவதுபோல்

காற்று மெல்ல கசிந்து வீச

அதுவரை யாரும்

அறிந்திராத சாயலில்

மஞ்சள் வெளிச்சம்

எங்கும் பரவ

மாலையோ காலையோ என

மனம் மயங்கிய பொழுதொன்றில்

மேலெழும்பி வந்து கொண்டிருந்தது

மேற்கினின்று சூரியன்.

Tuesday, March 31, 2009

இரவுப் பறவையும், நானும், பிறையும்

"முதன்முதலாய் உன்னை
இப்போதுதான் பார்க்கிறேன்" என்றேன்
ஒரு மூன்றாம் பிறையிடம்.
"நானும் தான்" என்றது.
நான் பார்த்த பிறையைப்
பார்க்க வந்தமர்ந்தது ஓர் ஆந்தை.
அதையும் அப்போதுதான்
பார்க்கிறேன் என்றேன்.
"ஆமாம் நானும்" என்றது பிறையும்.

(C) karthikaneya@gmail.com

Saturday, March 21, 2009

பள்ளிக் கூண்டு

பால்மணம் வீசும் மேனியில்

பறவைக் கூண்டு வாசம் மெலிதாக

பள்ளி சென்று வந்த முதல் நாளில்.

Monday, March 09, 2009

கொடி ரோஜாக்கள்

ஓரிரு நாட்கள் பூக்கின்றன
இரண்டாம் மாடி பால்கனி தொட்டியில்
சிலவண்ண ரோஜாக்கள்.
முதல் மாடி பால்கனியில்
மலர்கின்றன அனுதினமும்
பலவண்ண ரோஜாக்கள்
இளம்தாய் உலர்த்தும்
சின்னஞ் சிறு உடைகளில்.

(C) karthikaneya@gmail.com

உன்னதம் கொன்று...

பகிர்ந்து கொள்ள
விரும்பிய தருணத்தைப்
பதிவு செய்ய,
பரிச்சயமற்ற
சொற்களின் தேடலில்,
மெல்ல
உயிர்விட்டுக் கொண்டிருந்தது
மொழிகள் எளிதில்
மொழிந்து விடமுடியாத
மென்கவிதை போன்ற
அவ்வுணர்வு.

(C) karthikaneya@gmail.com